In Minor Keys

Lubaina Himid CBE RA (°1954, Zanzibar) — Turner Prize-winnares (2017) en pionier van de Britse Black Arts-beweging — presenteert Predicting History: Testing Translation. Een nieuwe reeks grote, meerdelige schilderijen in schitterende kleuren toont surrealistische, magische settings. Het werk verkent de betekenis van thuishoren en hoe je je een thuis maakt op een nieuwe plek — een gids voor het navigeren van een leven buiten je wortels.

Een historische première: voor het eerst vertegenwoordigt een performance Nederland op de Biënnale, en voor het eerst wordt het Rietveld-paviljoen zelf integraal onderdeel van het werk. In The Fortress sluiten stalen luiken het modernistische gebouw af — het optimistische naoorlogse icoon verandert in een donkere, fortachtige ruimte. Dertien internationale performers produceren rauwe geluiden die uitdrukking geven aan een wereld uit balans.

Chiara Camoni (°1974, Piacenza) presenteert Con te, con tutto — een uitnodiging om samen te komen en een andere manier van in de wereld staan te bouwen. Camoni werkt met keramiek, textiel en collectieve rituelen; haar werken ontstaan vaak in samenwerking met vrienden, familie en andere levensvormen. De tentoonstelling maakt ruimte voor verwondering, dialoog en het verstrijken van de tijd die alles transformeert.

Yto Barrada (°1971, Parijs/Tanger) presenteert Comme Saturne in het pas gerenoveerde Franse paviljoen. De titel verwijst naar de Franse Revolutie — Comme Saturne, la révolution dévore ses enfants — en vindt een materieel equivalent in dévoré, een textieltechniek waarbij de pool chemisch wordt opgelost zodat vorm ontstaat door afwezigheid. Bezoekers bewegen door gedrapeerde omgevingen van wol, mechanische systemen en getransformeerde objecten. Daglicht fungeert als materiaal: het verbleekt de textiel geleidelijk over de duur van de tentoonstelling.

Florentina Holzinger (°1986, Wenen) presenteert SEAWORLD VENICE — een machinisch organisme dat functioneert als onderwaterpretpark, waterzuiveringsinstallatie en sacrale ruimte tegelijk. Performers bewonen de installatie gedurende de hele Biënnale. Aangevuld met site-specifieke Études op locaties verspreid over Venetië en de lagune. Holzingers radicale choreografie combineert fysieke extremen, naaktheid en een genadeloze ondermijning van het vrouwelijk lichaam als spektakel. Opening-Étude op 6 mei om 12u.

Ruin — het Duitse paviljoen wordt een ruimte waarin fysieke en sociale structuren, Duitse ideologieën en geleefde biografieën tastbaar overlappen. Naumann (°1984, Zwickau/DDR) werkte met meubels en interieurs als dragers van ideologie; Tieu (°1987, Hải Dương, Vietnam) onderzoekt surveillance, migratie en institutioneel geweld. Henrike Naumann overleed op 14 februari 2026, 41 jaar oud. Het werk is voltooid en wordt postuum gepresenteerd.

Aline Bouvy (°1974, Watermaal-Bosvoorde) presenteert La Merde — haar eerste film, over schaamte als sociaal mechanisme. Via de figuur van een antropomorfe drol analyseert ze hoe de samenleving lichamen produceert waarover ze controle en zelfbeheersing eist. De installatie combineert film, ruimtelijk geluidswerk en een architectuur van tweerichtingsspiegels. Een Belgische kunstenares die Luxemburg vertegenwoordigt.

Aeolian Suite — ter ere van het 70-jarig bestaan van het Finse paviljoen transformeert Sutela (°1983, Helsinki/Berlijn) de ruimte tot een windlandschap van geluid en beweging. De kern is een compositie op basis van meteorologische data, windmachines, blokfluiten en een kinderblazersorkest, met opnames van wind uit Venetië, Helsinki en elders.

The House of Leaking Sky — Estna (°1980, Tallinn/Mexico-Stad) transformeert de tentoonstellingsruimte in een open atelier waar bezoekers een schilderij zien ontstaan. De vloer is bedekt met 25.000 geglazuurde tegels; een monumentaal doek van 22 canvassen wordt ter plekke samengesteld. Estna brengt het moederschap in de conceptuele structuur van haar project, puttend uit scheppingsmythen waarin wereldvorming zich ontvouwt door zorg, herhaling en onderhoud.